Zilveren Kruis en ongecontracteerde zorg

Zilveren Kruis zet nieuwe stappen om zorgaanbieders zonder contract het werken onmogelijk te maken. Deze week ontvingen cliënten en zorgaanbieders een brief van de verzekeraar.

Of er daadwerkelijk sprake is van een hinderpaal (artikel 13 Zvw), is voer voor rechters. U hebt zeker kans van slagen als u of uw cliënt naar een rechter stapt en het recht op vrije keuze van uw zorgverlener opeist. Het door ZK gehanteerde tarief van 75% van het markttarief (ook al wordt dit percentage vaker gehanteerd) kan zo laag uitpakken, dat er sprake is van een hinderpaal. 75% van 100 euro is namelijk iets anders dan 75% van 10.000 euro. Per cliënt en per zorgaanbieder zal dit apart worden beoordeeld. Verder wil Zilveren Kruis dat de cliënt de nota eerst zelf betaalt. Voor veel cliënten is dat een onhaalbare verwachting. Ook deze voorwaarde kan als een hinderpaal worden gezien. Hoe dan ook: geen andere verzekeraar in de hogere prijsklasse gaat zo ver in het creëren van beperkingen als Zilveren Kruis. Dat waren we tot nu toe alleen gewend van de zogenoemde budgetpolissen. Ik ben benieuwd wat de verzekerden hier van vinden en of we in het overstapgedrag daar de gevolgen van gaan zien.

Maarten Oosterkamp, bestuurssecretaris

13 november 2017

Zilveren Kruis zegt: u bent schuldig totdat het tegendeel is bewezen

Is het u ook opgevallen? De laatste maanden zoekt Zilveren Kruis telkens de media op om te berichten over onderzoeken naar ‘fraude in de wijkverpleging’. We doen naar zo- en zoveel gevallen onderzoek, klinkt het dan. En ook: in de wijkverpleging is het ‘veel erger dan in andere zorgsectoren’. Deze week verscheen er een groot artikel in de Telegraaf en naar aanleiding daarvan in andere media zoals Skipr: Zilveren Kruis is fraude op het spoor. Joepie. Of nee, natuurlijk niet joepie. Het is belangrijk dat de zorgverzekeraar zijn werk doet en sterk afwijkend of opvallend declaratiegedrag verder onderzoekt op wat er aan de hand is. En zo nodig daarop acteert: in eerste instantie met de zorgaanbieders in kwestie in gesprek gaan en afspraken maken. En als de verzekeraar echt denkt dat er iets niet in de haak is, kunnen ze de kwestie overdragen aan het Openbaar Ministerie. Maar de verzekeraar doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is om te spreken van fraude. Daar heb ik veel moeite mee. De zorgverzekeraar staat erom bekend met de nieuwe inkoopaanpak meer zorgorganisaties geen contract dan wel een contract te geven. Vervolgens wordt er vanuit dezelfde verzekeraar geklaagd over het gegeven dat er zoveel zorgaanbieders zijn die ongecontracteerd zorg leveren. Euhm, ja.

Van de zorgaanbieders zonder contract krijgt de verzekeraar minder informatie binnen dan van gecontracteerde zorgaanbieders. Dat is de logica van contracteren: je spreekt met elkaar een contract af en daarbij spreek je af welke informatie je over en weer nodig hebt om goed zaken te kunnen doen. Wanneer je geen contract hebt, dan ontbreekt die informatiestroom over en weer. Dat maakt de zorgverzekeraar argwanend, zeker wanneer er behoorlijk wat uren per cliënt worden gedeclareerd. In veel gevallen is er niets aan de hand en gaat het om cliënten die daadwerkelijk veel zorg nodig hebben. Natuurlijk zullen er ook organisaties zijn die ‘gebruik’ maken van de situatie en meer uren indiceren en leveren dan vergelijkbare zorgaanbieders met een contract. Is dat doelmatig? Nee. Is het verboden? Nee, dat ook niet. Indicatiestellers hebben namelijk de ruimte om meer of minder uren te indiceren op basis van wat de cliënt nodig heeft. Binnen de professionele standaarden is er ruimte om het eigen inzicht toe te passen en dus meer of minder doelmatig te werk te gaan. Als je een contract hebt, dan kan je daar met elkaar afspraken over maken en kan je bijvoorbeeld afspreken dat je een hoger uurtarief krijgt als het je lukt om goede zorg te leveren met minder uren inzet. Als je geen contract hebt, dan is die beloning er niet. Je krijgt als niet-gecontracteerde zorgaanbieder toch al een lager uurtarief dan een gecontracteerde zorgaanbieder, dus ben je eerder geneigd om ruimer te indiceren en meer uren te maken per cliënt. Zo kan je het verlies aan inkomsten door het lagere tarief compenseren met een hoger volume. En dat gebeurt. Is dat goed? Nee. Is dat fraude? Nee, niet zo lang je je houdt aan de professionele standaarden. Maar Zilveren Kruis noemt alle aanbieders met een hoge urenomzet per cliënt al heel snel ‘mogelijke fraudeurs’. Door dit soort berichten naar buiten te brengen, raakt de hele sector beschadigd. In Nederland ben je onschuldig totdat het tegendeel is bewezen. Zo werkt onze rechtsstaat. Maar feitelijk zegt Zilveren Kruis: u bent schuldig totdat het tegendeel is bewezen. En trouwens: u krijgt ook geen nieuw contract zo lang als wij het nodig vinden dat onze fraude-afdeling onderzoek naar u doet en eventuele ingediende declaraties betalen we ook niet uit gedurende een onderzoek. Helaas, dit is treurige werkelijkheid van veel zorgaanbieders.

Maarten Oosterkamp, bestuurssecretaris

18 oktober 2017

Palliatieve zorg is niet doelmatig volgens Zilveren Kruis

Just another day at the office: gesprek met BTN-lid, met specialisatie in palliatieve zorg. Hij krijgt in Amsterdam geen contract met Zilveren Kruis. “Nee, niet ‘doelmatig’ he”, zegt hij met een glimlach. “We leveren natuurlijk veel zorg per klant, dus dan val je bij Zilveren Kruis buiten de boot”, zegt hij. “En we hebben een hoge turnover. Klanten zijn gemiddeld 18 dagen in zorg tot hun overlijden.” Geen contract met Zilveren Kruis, maar hij wordt wel door een grote zorgaanbieder in Amsterdam gevraagd om vrijwel alle palliatieve nachtzorg te doen. “Niemand anders kan dit”, zegt hij. Het is wel wrang. Hij zou graag een contract hebben. Gewoon, omdat hij vindt dat dat de normale gang van zaken zou moeten zijn. Hij heeft alles prima voor elkaar. Net opnieuw gecertificeerd met een HKZ certificaat, volgens de nieuwe HKZ-normen. Gelukkig is palliatieve zorg een goede gezonde motor voor zijn bedrijf. Hij klinkt zeker. Ik ben overtuigd. Wat een krachtige houding. Alles ziet er hier netjes uit. Wat een mooi bedrijf. Gewoon doorgaan, overtuigd van zijn kunnen. 

Maarten Oosterkamp, bestuurssecretaris

5 oktober 2017

Inkoopbeleid Zilveren Kruis is slecht voor kwaliteit van en toegang tot de wijkverpleging

Onlangs maakte Zilveren Kruis de uitkomsten bekend van het inkoopprogramma “Zorg in de Wijk”. Met dit inkoopprogramma wordt wijkverpleging ingekocht in de gemeenten Amsterdam, Almere, Hoogeveen-De Wolden en Hollandscheveld.
BTN maakt zich grote zorgen over de impact van dit inkoopprogramma voor de kwaliteit, de samenwerking in de zorgketen, de keuzevrijheid van cliënten en de beschikbaarheid van wijkverpleging in deze gebieden.
In eerdere pilots in o.a. Zwolle en Utrecht heeft Zilveren Kruis een scherpe selectie gemaakt van de gecontracteerde partijen. Dit programma pakte desastreus uit. Door de meerderheid van de in deze gebieden aanwezige zorgaanbieders uit te sluiten van een contract, ontstond er -tegen ieders wens in- een ongekende groei van ongecontracteerde partijen. De pilot is eerder dit jaar geëvalueerd. Uit de evaluatie bleek een grote ontevredenheid bij klanten, ziekenhuizen, de gemeente, huisartsen en de gecontracteerde zorgorganisaties zelf.

Het Zorg in de Wijk”-programma is een aangepaste versie van de pilots in Utrecht en Zwolle. Een aantal problemen is door de aanpassingen ondervangen, maar de bezwaren die in Utrecht en Zwolle zichtbaar zijn geworden, blijven grotendeels bestaan. En door het aantal werkgebieden met het inkoopprogramma sterk uit te breiden, verwacht BTN dat de toegang, kwaliteit en keuzemogelijkheden voor cliënten snel zullen verslechteren. Wij constateren dat het grootste deel van de actieve zorgaanbieders uitgesloten wordt van een contract. Dit is een volstrekt onlogische keuze gezien de sterk groeiende behoefte aan mogelijkheden voor zorg thuis.
Terwijl de brancheorganisaties en de bonden zich sterk maken voor behoud van een sterke en aantrekkelijke arbeidsmarkt in de ouderenzorg, ondermijnt het inkoopprogramma van Zilveren Kruis deze inspanningen juist. BTN roept Zilveren Kruis dan ook op om onmiddellijk te stoppen met het inkoopprogramma “Zorg in de Wijk” en de dialoog aan te gaan voor behoud van kwaliteit, werkgelegenheid de samenwerking in de zorgketen en toegang tot wijkverpleging.