Overeenkomst tussen wijkverpleging, ggz, ziekenhuis en apotheek

Het is in de wijkverpleging niet anders dan in de ziekenhuizen, in de ggz of in de apotheek. Een in omvang beperkte groep cliënten maakt hoge kosten. Verzekeraars lijken dit niet door te hebben of willen het niet snappen. Je kan niet iedereen op ” gemiddeld zorggebruik” (11-15 uur zorg per maand) zetten en vervolgens beweren dat je gepaste zorg inkoopt. Dan voldoe je als verzekeraar niet aan je zorgplicht. Zorgaanbieders die zich richten op die bovengemiddelde groep cliënten, bijvoorbeeld op cliënten met multimorbiditeit, cliënten in de laatste levensfase of in de palliatief-terminale fase, doen dus niets fout en zijn ook niet ondoelmatig. En die hoef je ook niet meteen als boeven weg te zetten, zoals Zilveren Kruis doet.
Verzekeraars: verdiep je echt in welke zorg je bij wie in koopt. Kom achter je laptop met spreadsheet vandaan. Zie hoe kleurrijk het palet zorgaanbieders is en hoeveel kansen er zijn om wachtlijsten te beperken. Neem ook je verzekerden serieus en kijk waar hun voorkeur ligt.
NZa: pak zorgverzekeraars aan die alle zorgaanbieders (en daarmee alle cliënten) over 1 kam scheren en op een urenrantsoen zetten. Dat is geen passende zorg. De route die verzekeraars nu bewandelen leidt tot overbevolking van SEH’s, ziekenhuizen en verpleeghuizen. Zonde en niet nodig.

 

Maarten Oosterkamp, bestuurssecretaris

24 oktober 2017

Zorgverzekeraars kopen steeds minder wijkverpleging in

Dat kleinere zorgaanbieders wijkverpleging met een specifieke doelgroep geen contract krijgen, lijkt geen toeval. Ik zie dat dit toeneemt. De kosten van de verzekerden met wijkverpleging beperken zich immers bijna nooit tot wijkverpleging. Het zijn de kwetsbare ouderen, de zwakkeren, de mensen met een specifieke aandoening die veel zorg nodig hebben. Dat zijn dure verzekerden waar je als verzekeraar verlies op leidt. Deze klanten gaan vaker naar de huisarts, ziekenhuis, gebruiken meer medicijnen enzovoorts. Verlies op dure verzekerden betekent dat je de premie niet kan verlagen. Ondiplomatiek gezegd: het is best eenvoudig om goede sier te maken met een gunstige premie als je contracten met aanbieders voor dure verzekerden niet afsluit. Verzekeraars kunnen gewoon zeggen dat de zorg “niet doelmatig is”. Dat is een onzin-bewering en kan niet worden onderbouwd, maar kleine aanbieders kunnen niet tegen verzekeraars opboksen. En de verzekeraars lijken ermee weg te komen. De grote groep verzekerden zal je er vermoedelijk niet over horen. Die zien niet wat er precies gebeurt. De meeste mensen zien alleen maar hun eigen maandelijkse premie.

En als verzekeraars vinden dat ik met deze uitspraken te ver ga, stel ik het volgende voor: we huren een grote zaal af, nodigen 20 zorgaanbieders die volgens verzekeraars ondoelmatig zijn uit, we vragen hen hun verhaal te doen over welke doelgroep, hoe ze indiceren, wat voor zorg ze leveren enzovoorts en dan vragen we verzekeraars vervolgens om uit te leggen wat er niet doelmatig aan is. En als verzekeraars dat niet kunnen uitleggen, dan krijgt elk van die aanbieders gewoon een contract en wordt er niet meer geknepen op hun urenvolume. Goed voorstel?

Maarten Oosterkamp, bestuurssecretaris

10 oktober 2017